தில்லை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
தில்லை லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, 21 மார்ச், 2015

திருவாசகம் - 02 கீர்த்தித் திருவகவல்

தில்லையில் அருளியது

இறைவர் திருப்பெயர் : நடராசர், அம்பலகூத்தர், திருச்சிற்றம்பலமுடையார்,            அம்பலவாணர்,  திருமூலட்டானேசுவரர், (கூத்தபிரான், கனகசபாபதி, சபாநாயகர்)

இறைவியார் திருப்பெயர் : சிவகாமி, சிவகாமசுந்தரி

திருமுறை : எட்டாம் திருமுறை 02 வது திருப்பதிகம்

அருளிச்செய்தவர் : மாணிக்கவாசக சுவாமிகள்


தில்லை மூதூர் ஆடிய திருவடி 
பல் உயிர் எல்லாம் பயின்றனன் ஆகி 
எண்ணில் பல்குணம் எழில்பெற விளங்கி 
மண்ணும் விண்ணும் வானோர் உலகும் 
துன்னிய கல்வி தோற்றியும் அழித்தும்

என்னுடை இருளை ஏறத்துரந்தும் 
அடியார் உள்ளத்து அன்பு மீதூரக் 
குடியாக் கொண்ட கொள்கையும் சிறப்பும் 
மன்னும் மாமலை மகேந்திரம் அதனில் 
சொன்ன ஆகமம் தோற்றுவித்து அருளியும்

கல்லாடத்துக் கலந்து இனிது அருளி 
நல்லாளோடு நயப்புறவு எய்தியும் 
பஞ்சப்பள்ளியில் பால்மொழி தன்னொடும் 
எஞ்சாது ஈண்டும் இன்அருள் விளைத்தும் 
கிராத வேடமொடு கிஞ்சுக வாயவள்

விராவு கொங்கை நல்தடம் படிந்தும் 
கேவேடர் ஆகிக் கெளிறது படுத்தும் 
மாவேட்டு ஆகிய ஆகமம் வாங்கியும் 
மற்றவை தம்மை மகேந்திரத்து இருந்து 
உற்ற ஐம் முகங்களாள் பணித்து அருளியும்

நந்தம் பாடியில் நான் மறையோனாய் 
அந்தமில் ஆரியனாய் அமர்ந்து அருளியும் 
வேறு வேறு உருவும் வேறுவேறு இயற்கையும் 
நூறு நூறு ஆயிரம் இயல்பினது ஆகி 
ஏறு உடை ஈசன் இப்புவனியை உய்யக்

கூறு உடை மங்கையும் தானும் வந்தருளிக் 
குதிரையைக் கொண்டு குடநாடு அதன்மிகைக் 
சதுர்படத் சாத்தாய்த் தான் எழுந்தருளியும் 
வேலம் புத்தூர் விட்டேறு அருளிக் 
கோலம் பொலிவு காட்டிய கொள்கையும்

தர்ப்பணம் அதனில் சாந்தம் புத்தூர் 
வில்பொரு வேடற்கு ஈந்த விளைவும் 
மொக்கணி அருளிய முழுத்தழல் மேனி 
சொக்கது ஆகக் காட்டிய தொன்மையும் 
அரியொடு பிரமற்கு அளவு அறி ஒண்ணான்

நரியைக் குதிரை ஆக்கிய நன்மையும் 
ஆண்டுகொண்டருள அழகுறு திருவடி 
பாண்டியன் தனக்குப் பரிமாவிற்று 
ஈண்டு கனகம் இசையப் பெறா அது 
ஆண்டான் எம்கோன் அருள்வழி இருப்பத்

தூண்டு சோதி தோற்றிய தொன்மையும் 
அந்தணன் ஆகி ஆண்டுகொண்டருளி 
இந்திர ஞாலம் காட்டிய இயல்பும் 
மதுரைப் பெருநல் மாநகர் இருந்து 
குதிரைச் சேவகன் ஆகிய கொள்கையும்

ஆங்கது தன்னில் அடியவர்க்கு ஆகப் 
பாங்காய் மண் சுமந்தருளிய பரிசும் 
உத்தர கோச மங்கையுள் இருந்து 
வித்தக வேடங் காட்டிய இயல்பும் 
பூவணம் அதனில் பொலிந்து இருந்து அருளித்

தூவண மேனி காட்டிய தொன்மையும் 
வாத வூரினில் வந்து இனிது அருளிப் 
பாதச் சிலம்பொலி காட்டிய பண்பும் 
திருவார் பொருந்துறைச் செல்வன் ஆகிக் 
கரு ஆர் சோதியில் கரந்த கள்ளமும்

பூவலம் அதனில் பொலிந்து இனிது அருளிப் 
பாவம் நாசம் ஆக்கிய பரிசும் 
தண்ணீர்ப் பந்தல் சயம்பெற வைத்து 
நல்நீர்ச் சேவகன் ஆகிய நன்மையும் 
விருந்தினன் ஆகி வெண்காடு அதனில்

குருந்தின் கீழ் அன்றிருந்த கொள்கையும் 
பட்ட மங்கையில் பாங்காய் இருந்து அங்கு 
அட்ட மாசித்தி அருளிய அதுவும் 
வேடுவன் ஆகி வேண்டு உருக் கொண்டு 
காடு அது தன்னில் கரந்த உள்ளமும்

மெய்க் காட்டிட்டு வேண்டு உருக் கொண்டு 
தக்கான் ஒருவன் ஆகிய தன்மையும் 
ஓரி ஊரில் உகந்து இனிது அருளி 
பாரிரும் பாலகன் ஆகிய பரிசும் 
பாண்டூர் தன்னில் ஈண்ட இருந்தும்

தேவூர்த் தென்பால் திகழ்தரு தீவில் 
கோவார் கோலம் கொண்ட கொள்கையும் 
தேன் அமர் சோலைத் திரு ஆரூரில் 
ஞானம் தன்னை நல்கிய நன்மையும் 
இடைமருது அதனில் ஈண்ட இருந்து

படிமப் பாதம் வைத்த அப்பரிசும் 
ஏகம் பத்தில் இயல்பாய் இருந்து 
பாகம் பெண்ணோடு ஆயின பரிசும் 
திருவாஞ்சியத்தில் சீர்பெற இருந்து 
மருவார் குழலியொடு மகிழ்ந்த வண்ணமும்

சேவகன் ஆகித் திண்சிலை ஏந்திப் 
பாவகம் பலபல காட்டிய பரிசும் 
கடம்பூர் தன்னில் இடம்பெற இருந்தும் 
ஈங்கோய் மலையில் எழிலது காட்டியும் 
ஐயாறு அதனில் சைவன் ஆகியும்

துருத்தி தன்னில் அருத்தியோடு இருந்தும் 
திருப்பனை ஊரில் விருப்பன் ஆகியும் 
கழுமலம் அதனில் காட்சி கொடுத்தும் 
கழுக்குன்று அதனில் வழுக்காது இருந்தும் 
புறம்பயம் அதனில் அறம்பல அருளியும்

குற்றாலத்துக் குறியாய் இருந்தும் 
அந்தமில் பெருமை அழல் உருக் கரந்து 
சுந்தர வேடத்து ஒருமுதல் உருவுகொண்டு 
இந்திர ஞாலம் போலவந்து அருளி 
எவ்வெவர் தன்மையும் தன்வயிள் படுத்துத்

தானே ஆகிய தயாபரன் எம் இறை 
சந்திர தீபத்துச் சாத்திரன் ஆகி 
அந்திரத்து இழிந்து வந்து அழகு அமர் பாலையுள் 
சுந்தரத் தன்மையொடு துதைந்து இருந்தருளியும் 
மந்திர மாமலை மகேந்திர வெற்பன்

அந்தமில் பெருமை அருள் உடை அண்ணல் 
எந்தமை ஆண்ட பரிசு அது பகரின் 
ஆற்றல் அதுவுடை அழகமர் திரு உரு 
நீற்றுக் கோடி நிமிர்ந்து காட்டியும் 
ஊனம் தன்னை ஒருங்குடன் அறுக்கும்  

ஆனந் தம்மே ஆறா அருளியும் 
மாதில் கூறுஉடை மாப்பெரும் கருணையன் 
நாதப் பெரும்பறை நவின்று கறங்கவும் 
அழுக்கு அடையாமல் ஆண்டுகொண்டு அருள்பவன் 
கழுக் கடை தன்னைக் கைக்கொண்டு அருளியும்

மூலம் ஆகிய மும்மலம் அறுக்கும் 
தூய மேனிச் சுடர்விடு சோதி 
காதலன் ஆகிக் கழுநீர் மாலை 
ஏறு உடைத்தாக எழில்பெற அணித்தும் 
அரியொடு பிரமற்கு அளவு அறியாதவன்

பரிமாவின் மிசைப் பயின்ற வண்ணமும் 
மீண்டு வாராவழி அருள் புரிபவன் 
பாண்டி நாடே பழம்பதி ஆகவும் 
பக்தி செய் அடியாரைப் பரம்பரத்து உய்ப்பவன் 
உத்தர கோச மங்கை ஊர் ஆகவும்

ஆதி மூர்த்திகளுக்கு அருள்புரிந்து அருளிய 
தேவ தேவன் திருப் பெயர் ஆகவும் 
இருள கடிந்து அருளிய இன்ப ஊர்தி 
அருளிய பெருமை அருள்மலை யாகவும் 
எப்பெருந் தமையும் எவ்வெவர் திறமும்

அப்பரிசு அதனால் ஆண்டுகொண்டருளி 
நாயினேனை நலம்மலி தில்லையுள் 
கோலம் ஆர்தரு பொதுவினில் வருகஎன 
ஏல என்னை ஈங்கு ஒழித் தருளி 
அன்று உடன் சென்ற அருள்பெறும் அடியவர்

ஒன்ற ஒன்ற உடன் கலந்து அருளியும் 
எய்த வந்திலாதார் எரியில் பாயவும் 
மாலது வாகி மயக்கம் எய்தியும் 
பூதலம் அதனில் புரண்டுவீழ்ந்து அலறியும் 
கால்விசைத்து ஓடிக் கடல்புக மண்டி

நாத நாத என்று அழுது அரற்றி 
பாதம் எய்தினர் பாதம் எய்தவும் 
பதஞ்சலிக் கருளிய பரமநாடக என்ற 
இதம் சலிப்பெய்த நின்று ஏங்கினர் ஏங்கவும் 
எழில்பெறும் இமயத்து இயல்புஉடை அம்பொன்

பொலிதரு புலியூர்ப் பொதுவினில் நடம் நவில் 
கனிதரு செவ்வாய் உமையொடு காளிக்கு 
அருளிய திருமுகத்து அழகு உறு சிறுநகை 
இறைவன் ஈண்டிய அடியவ ரோடும் 
பொலிதரு புலியூர் புக்கு இனிது அருளினன்

ஒலிதரு கைலை உயர்கிழ வோனே


"ஓம் நமசிவாய...! சிவாய நம ஓம்...!"

"திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்'' 

புதன், 21 ஜனவரி, 2015

தில்லை திருமுறை பதிகங்கள் 11

இறைவர் திருப்பெயர் : கூத்தபிரான், கனகசபாபதி, சபாநாயகர்

இறைவியார் திருப்பெயர் : சிவகாமி, சிவகாமசுந்தரி

திருமுறை   :  ஏழாம் திருமுறை 90வது திருப்பதிகம்

அருளிச்செய்தவர் : சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள்

இத்தலம் சோழநாட்டிலுள்ளது


பாடல் எண் : 01
மடித்தாடும் அடிமைக்கண் அன்றியே மனனே! நீ வாழும் நாளும் 
தடுத்தாட்டித் தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான்
கடுத்தாடும் கரதலத்தில் தமருகமும் எரி அகலும் கரிய பாம்பும் 
பிடித்தாடிப் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, நீ குஞ்சித்து ஆடுகின்ற தனது திருவடிக்குச் செய்யும் தொண்டின் கண் வாழாமல் உண்டு உடுத்தே வாழும் நாள்களிலும், உன்னை அவ்வாறே சென்று கெடாதவாறு தடுத்து, தனது இச்சைவழி நடாத்தி, பின்பு நீ முன்செய்த பாவத்தின் பொருட்டு உன்னைக் கூற்றுவனது ஏவலர்கள் ஒறுக்க முயலும் போது அதனையும் தடுத்து ஆட்கொள்பவனாகிய, கையில் தமருகத்தையும், நெருப்பு எரிகின்ற தகழியையும், சினந்து ஆடுகின்ற கரிய பாம்பையும் பிடித்துக்கொண்டு ஆடுகின்ற, பெரும்பற்றப் புலியூரில் திருச்சிற்றம்பலத்தில் விளங்குகின்ற நம்பெருமானை அடைந்து விட்டோமன்றே, இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது!


பாடல் எண் : 02
பேராது காமத்தில் சென்றார் போல் அன்றியே, பிரியாது உள்கி 
சீரார்ந்த அன்பராய் சென்று முன் அடி வீழும் திருவினாரை 
ஓராது தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது, தடுத்து ஆட்கொள்வான்
பேராளர் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, சாங்காறும், நீங்காது உலக இன்பத்தில் சென்றவர்போலவன்றி, புகழ் நிறைந்த அன்பையுடையவர்களாய், தன்னை இடைவிடாது நினைத்து, திருமுன் சென்று தனது திருவடியில் வீழ்ந்து வணங்கும் திருவுடையவரை, அவரது நிலையை அறியாமல், கூற்றுவனது ஏவலர்கள் ஒறுக்க முயலும்போது அதனைத் தடுத்து ஆட்கொள்பவனாகிய, பெருமையுடையவர்களது பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தில் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்து விட்டோமன்றே, இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது! (பேராளர் என்றது தில்லைவாழ் அந்தணரை)


பாடல் எண் : 03
நரியார் தம் கள்ளத்தால் பக்கான பரிசு ஒழிந்து நாளும் உள்கித்
பிரியாத அன்பராய் சென்று முன் அடி வீழும் சிந்தையாரைத்
தரியாது தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான்
பெரியோர்கள் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, நரியினது வஞ்சனைபோலும் வஞ்சனையினால் இரண்டுபட்ட தன்மையின் நீங்கி, நாள்தோறும் தன்னை நினைத்து, மாறுபடாத அன்பை உடையவராய்த் திருமுன்சென்று, தனது திருவடியில் வீழ்ந்து வணங்குங் கருத்துடையவரை, கூற்றுவனது ஏவலர்கள் ஒறுக்க முயலும்போது சிறிதும் தாழாது அதனைத் தடுத்து ஆட்கொள்பவனாகிய, பெரியோர்களது பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தில் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்து விட்டோமன்றே, இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது!


பாடல் எண் : 04
கருமையார் தருமனார் தமர் நம்மைக் கட்டிய கட்டு அறுப்பிப்பானை
அருமை ஆம் தன் உலகம் தருவானை மண்ணுலகம் காவல் பூண்ட 
உரிமையால் பல்லவர்க்குத் திறைகொடா மன்னவரை மறுக்கம் செய்யும்
பெருமையார் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, கருமை நிறம் பொருந்திய கூற்றுவனது ஏவலர் நம்மைக் கட்டுவராயின், அக் கட்டினை அறுத்தெறிபவனும், நமக்கு, பிறர் பெறுதற்கரிய தனது உலகத்தையே தருபவனும், பல்லவ மன்னன் இந்நிலவுலகத்தை நன்நெறியில் வைத்துக் காத்தலை மேற் கொண்ட இயைபினால், அவனுக்குத் திறைகொடாது மாறுபடும் பிற மன்னர்களை வருத்துதல் செய்கின்றவனும் ஆகிய, பெருமையுடையவர்களது பெரும்பற்றப்புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தில் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்துவிட்டோமன்றே, இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது!


பாடல் எண் : 05
கருமானின் உரியாடைச் செஞ்சடைமேல் வெண்மதியக் கண்ணி யானை
உருமன்ன கூற்றத்தை உருண்டோட உதைத்து உகந்து உலவா இன்பம் 
தருவானை தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான்
பெருமானார் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, யானையினது தோலைப் போர்வையாக உடைய, சிவந்த சடைமேல் வெள்ளிய பிறையாகிய கண்ணியைச் சூடினவனும், இடிபோல முழங்கும் கூற்றுவனை நிலத்தில் உருண்டு ஒழியும்படி உதைத்துப் பின் அருள் செய்து, அவனால் வெருட்டப் பட்ட சிறுவனுக்கு அழியாத இன்பத்தைத் தந்தவனும், நம்மை, அக்கூற்றுவனது ஏவலர்கள் ஒறுக்க முயலும்போது அதனைத் தடுத்து ஆட்கொள்பவனும் ஆகிய, பெருமை நீங்காதவர்களது பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தில் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்துவிட்டோமன்றே, இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது!


பாடல் எண் : 06
உய்த்து ஆடித் திரியாதே, உள்ளமே! ஒழிகண்டாய் ஊன் கண் ஓட்டம்! 
எத்தாலும் குறைவில்லை என்பர் காண் நெஞ்சமே! நம்மை நாளும்
பைத்தாடும் அரவினன் படர்சடையன் பரஞ்சோதி பாவம் தீர்க்கும் 
பித்தாடி புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, படம் எடுத்து ஆடும் பாம்பையும், விரிந்த சடையையும் உடையவனும், மேலான ஒளியாய் உள்ளவனும், அடைந்தவரது பாவங்களை நீக்குகின்றவனும், பித்துக்கொண்டு ஆடுகின்றவனும் ஆகிய, பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தின்கண் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்துவிட்டோ மன்றே, இனி நாம் பெற வேண்டுவது யாது! இதனால், நமக்கு எதனாலும் குறைவில்லாத வாழ்வு உளதாயிற்று என்று நம்மை நாள்தோறும் பலரும் புகழ்கின்றனர்; ஆதலின், மனமே, இனி நீ, உடம்பின் மேற் கண்ணோட்டம் செலுத்தி அலைந்து திரியாது, அதனை முற்றிலும் ஒழி.


பாடல் எண் : 07
முட்டாத முச்சந்தி மூ ஆயிரவர்க்கும் மூர்த்தி என்னப்
பட்டானை பத்தராய்ப் பாவிப்பார் பாவமும் வினையும் போக 
விட்டானை மலை எடுத்த இராவணனைத் தலைபத்தும் நெரியக் காலால்- 
தொட்டானை புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, "தப்பாத, முப்போதும் செய்யும் வழி பாட்டினையுடைய மூவாயிரவர் அந்தணர்க்கும் ஒரு மூர்த்தியே" என்று அனைவராலும் சொல்லப்பட்டவனும், அடியவராய் நின்று தன்னை நினைப்பவரது, பாவமும் புண்ணியமும் ஆகிய இரு வினைகளும் விலகுமாறு நீக்குகின்றவனும், தனது மலையை எடுத்த இராவணனை, அவனது பத்துத் தலைகளும் நெரியும்படி காலால் ஊன்றினவனும் ஆகிய, பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தின்கண் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்து விட்டோமன்றே, இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது!


பாடல் எண் : 08
கல்-தானும் குழையும் ஆறு அன்றியே கருதுமா கருத கிற்றார்க்கு 
எற்றாலும் குறைவு இல்லை என்பர்காண் உள்ளமே! நம்மை நாளும்
செற்று ஆட்டித் தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான்
பெற்றேறிப் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, கல்லும் தன் தன்மை மாறி உருகும் படி, தன்னை நினைக்கும் முறையில் நினைக்க வல்லராயினார்க்கு, எத்தன்மைத்தாய பொருளாலும் குறைவில்லை என்று பெரியோர் சொல்லுவர்; அவ்வகையில் நாம், நம்மை, கூற்றுவனது ஏவலர்கள் பலகாலும் ஆட்டக்கருதிச் செக்கிலிட முயலும்போது, அதனைத் தடுத்து ஆட்கொள்ளுகின்ற, விடையேறுபவனாகிய, பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தின்கண் விளங்கும் நம் பெருமானை அடைந்துவிட்டோமன்றே; இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது!


பாடல் எண் : 09
நாடுடைய நாதன் பால் நன்று என்றும் செய் மனமே! நம்மை நாளும்
தாடுடைய தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான்
மோடுடைய சமணர்க்கும் முடையுடைய சாக்கியர்க்கும் மூடம் வைத்த
பீடுடைய புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்து எம்பெருமானைப் பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, நம்மை, தலைமையையுடைய கூற்றுவனது ஏவலர் பலநாளும் செக்கிலிட்டு ஆட்ட முயலும்போது, அதனைத் தடுத்து ஆட்கொள்பவனும், முடை நாற்றத்தையுடைய சமணர்கட்கும், வயிற்றையுடைய சாக்கியர்கட்கும் அறியாமையை வைத்த பெருமையை யுடையவனும் ஆகிய, பெரும்பற்றப்புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தின்கண் விளங்குகின்ற நம் பெருமானை அடைந்து விட்டோமன்றே; இனி நாம் பெறவேண்டியது யாது! அதனால் உயர்ந்தோரால் விரும்பப்படுதலையுடைய அவ்விறைவனிடத்தில் என்றும் நன்றாய தொண்டினைச் செய்.


பாடல் எண் : 10
பாரூரும் அரவு அல்குல் உமை நங்கை அவள் பங்கன் பைங்கண் ஏற்றன் 
ஊரூரன் தருமனார் தமர் செக்கில் இடும்போது தடுத்து ஆட்கொள்வான் 
ஆரூரன் தம்பிரான் ஆரூரன் மீ கொங்கில் அணி காஞ்சிவா அய்ப் 
பேரூரர் பெருமானைப் புலியூர்ச் சிற்றம்பலத்தே பெற்றாம் அன்றே.!

பொருள்:
மனமே, நிலத்தில் ஊர்ந்து செல்கின்ற பாம்பினது படம்போலும் அல்குலையுடைய "உமை" என்னும் நங்கையது பாகத்தையுடையவனும், பசிய கண்களையுடைய இடபத்தையுடையவனும், ஊர் தோறும் எழுந்தருளியிருப்பவனும் நம்மை, கூற்றுவனது ஏவலர்கள் ஒறுக்க முயலும் போது அதனைத் தடுத்து ஆட்கொள்பவனும், நம்பியாரூரனுக்குத் தலைவனும், திருவாரூரை உடையவனும், மேற்றிசையில் உள்ள கொங்கு நாட்டில், அழகிய காஞ்சி நதியின் கரையில் விளங்கும் பேரூரில் உள்ளவரது கடவுளும் ஆகிய இறைவனை, பெரும்பற்றப் புலியூரில் உள்ள திருச்சிற்றம்பலத்தில் அடைந்து விட்டோமன்றே; இனி நாம் பெறவேண்டுவது யாது.!


"ஓம் நமசிவாய...! சிவாய நம ஓம்...!"
"திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''


புதன், 24 டிசம்பர், 2014

தில்லை திருமுறை பதிகங்கள் 09

இறைவர் திருப்பெயர் : கூத்தபிரான், கனகசபாபதி, சபாநாயகர்

இறைவியார் திருப்பெயர் : சிவகாமி, சிவகாமசுந்தரி

திருமுறை   :  ஆறாம் திருமுறை 1வது திருப்பதிகம்

அருளிச்செய்தவர் : திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள்

இத்தலம் சோழநாட்டிலுள்ளது


பாடல் எண் : 01
அரியானை அந்தணர் தம் சிந்தை யானை
அருமறையின் அகத்தானை அணுவை யார்க்கும் 
தெரியாத தத்துவனை தேனைப் பாலைத்
திகழ் ஒளியை தேவர்கள்தம் கோனை மற்றைக் 
கரியானை நான்முகனைக் கனலைக் காற்றைக்
கனைகடலைக் குலவரையைக் கலந்து நின்ற
பெரியானை பெரும்பற்றப் புலியூரானை
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், கலையறிவால் ஆராய்ந்து அறிவதற்கு அரியவர், தில்லை வாழ் அந்தணர்களின் சிந்தையில் விளங்குபவர், சிறப்பின் மிக்கதாகிய வேதங்களின் உட்பொருளாகத் திகழ்பவர், அணுவைப் போன்று நுண்மையாக இருப்பவர், யாராலும் அறிந்து கொள்ள முடியாதவராகவும் தத்துவமாகிய மெய்ப்பொருளாகவும் விளங்குபவர், தேனும் பாலும் போன்று இனிமையானவர், அஞ்ஞானமாகிய இருளை நீக்கும் பேரொளியாக விளங்குபவர், தேவர்களின் தலைவனாகிய இந்திரன் மற்றும் திருமால், நான்முகன், நெருப்பு, காற்று, ஒலிக்கும் கடல், உயர்ந்து மேவும் மலை என யாங்கும் கலந்து மேவும் பெரும் பொருளாக விரிந்து விளங்குபவர். பெரும்பற்றப் புலியூர் என்னும் பெருமையுடைய தில்லையில் வீற்றிருக்கும் அப்பெருமானை ஏத்திப் போற்றி வழிபடுதல் வேண்டும். அவ்வாறு ஏத்துதல் செய்து வழிபடுவது மனிதப் பிறவியை எடுத்ததற்கு உரிய உண்மையான பயனாகும். அவ்வாறு ஈசனைப் போற்றாது இருப்பது மனிதப் பிறவியை வீணாக்கும் நாள் என்பதாகும்.


பாடல் எண் : 02
கற்றானைக் கங்கைவார் சடையான் தன்னை
காவிரிசூழ் வலஞ்சுழியும் கருதினானை
அற்றார்க்கும் அலந்தார்க்கும் அருள் செய்வானை
ஆரூரும் புகுவானை அறிந்தோம் அன்றே
மற்று ஆரும் தன் ஒப்பார் இல்லாதானை 
வானவர்கள் எப்பொழுதும் வணங்கி ஏத்தப்
பெற்றானை பெரும்பற்றப் புலியூரானை 
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், எல்லாக் கலைகளையும் கற்று வல்லமையுடன் விளங்குபவர்; கங்கை தரித்த சடையுடையவர்; வலஞ்சுழி என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருப்பவர்; வறியவர்களுக்கும், துன்புற்றவர்களுக்கும் அருள்செய்து ஆதரவு அளிப்பவர்; திருவாரூரில் வீற்றிருப்பவர்; நிகரற்றவராக விளங்குபவர்; தேவர்களால் எல்லாக்காலங்களிலும் தொழப்படுபவர்; பெரும்பற்றப் புலியூர் எனப்படும் தில்லையில் வீற்றிருப்பவர். அப்பெருமானை வாழ்த்தி ஏத்தாத நாள் பிறவியின் பயனை அடைந்ததாகக் கொள்ளத்தக்கதன்று.


பாடல் எண் : 03
கருமானின் உரியதளே உடையா வீக்கிக் 
கனைகழல்கள் கலந்து ஒலிப்ப அனல் கை ஏந்தி
வருமானத் திரள் தோள்கள் மட்டித்து ஆட
வளர்மதியம் சடைக்கு அணிந்து மான் நேர் நோக்கி 
அருமான வாள் முகத்தாள் அமர்ந்து காண
அமரர்கணம் முடி வணங்க ஆடுகின்ற 
பெருமானை பெரும்பற்றப் புலியூரானை
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், யானையின் தோலை உரித்துப் போர்த்தியவர்; ஒலிக்கும் கழல்கள் காலில் ஒலிக்க, நெருப்பைக் கையில் ஏந்திப் பெருமையுடைய தோள்களை வீசி நடனம் புரிவர்; வளரும் சந்திரனைச் சடையில் அணிந்து கங்கையானவள் ஏத்துமாறு நடனம் புரிபவர். அவர் பெரும்பற்றப்புலியூரில் விளங்குபவர். அப்பெருமானை தினந்தோறும் ஏத்தி வாழ்த்த வில்லையானால் பிறவியின் பயன் அடைந்ததாக ஆகாது.


பாடல் எண் : 04
அருந்தவர்கள் தொழுது ஏத்தும் அப்பன் தன்னை
அமரர்கள்தம் பெருமானை, அரனை மூவா
மருந்து அமரர்க்கு அருள் புரிந்த மைந்தன் தன்னை
மறிகடலும் குலவரையும் மண்ணும் விண்ணும் 
திருந்து ஒளிய தாரகையும் திசைகள் எட்டும் 
திரிசுடர்கள் ஓர் இரண்டும் பிறவும் ஆய 
பெருந்தகையைப் பெரும்பற்றப் புலியூரானை 
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், அரிய தவச்சீலர்களால் தொழுது ஏத்தப்பெறும் தலைவர்; தேவர்களுடைய பெருமான்; அரனாகவும் மூப்பு கொள்ளாத அருமருந்தாகவும் விளங்குபவர்; தேவர்களுக்கு அருள் புரிந்தவர்; கடலும், மலையும் மண்ணும் விண்ணும், விண்மீன்களாகவும், திரிகின்ற சுடர்களில் சூரியன் சந்திரன் ஆகிய இருவராகவும், பிறவுமாகவும் விளங்குகின்ற பெருந்தகையாவர். அவர், பெரும்பற்றப்புலியூரில் வீற்றிருப்பவர். அப்பெருமானைப் பற்றிப் பேசாத நாள், பிறவியின் பயனை உணர்ந்து நோக்காத நாள் என்கின்றவாறு பயனற்ற நாளாகும்.


பாடல் எண் : 05
அருந்துணையை அடியார்தம் அல்லல் தீர்க்கும்
அருமருந்தை அகல் ஞாலத்து அகத்துள் தோன்றி 
வரும் துணையும் சுற்றமும் பற்றும் விட்டு
வான்புலன்கள் அகத்து அடக்கி மடவாரோடும் 
பொருந்தணைமேல் வரும்பயனைப் போக மாற்றி,
பொது நீக்கி தனை நினைய வல்லோர்க்கு என்றும் 
பெருந்துணையைப் பெரும்பற்றப் புலியூரானை 
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், எல்லாருக்கும் கிடைத்தற்கரிய சிறப்புமிக்க துணையாகத்திகழ்பவர்; அடியவர்களுடைய துன்பங்களைத் தீர்க்கும் அரிய மருந்தாகுபவர்; இப்பெரிய உலகத்துள் உள்ளத்தில் தோன்றி தோன்றாத் துணையாய் விளங்குபவர்; புலன்களின் வழிச்செல்லாது, உலகப் பொருளின் மீது உள்ள நாட்டத்தை நீக்கியவர்களுக்குப் பெருந்துணையாய் விளங்குபவர். அவர் பெரும்பற்றப் புலியூரில் வீற்றிருப்பவர். அப்பெருமானை ஏத்தி வழிபடாத நாள், பிறவியின் பேற்றினை அடையாத நாளாகும்.


பாடல் எண் : 06
கரும்பு அமரும் மொழி மடவாள் பங்கன் தன்னை
கனவயிரக் குன்றனைய காட்சி யானை
அரும்பு அமரும் பூங்கொன்றைத்தாரான் தன்னை
அருமறையோடு ஆறு அங்கம் ஆயினானை
சுரும்பு அமரும் கடிபொழில்கள் சூழ் தென் ஆரூர்ச்
சுடர்க்கொழுந்தைத் துளக்கில்லா விளக்கை, மிக்க 
பெரும்பொருளைப் பெரும்பற்றப் புலியூரானை
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், கரும்பு போன்ற இனிய மொழி பேசும் உமாதேவியை உடனாகக் கொண்டவர்; வைரத்தின் குன்று போன்று வெண்மை திகழும் திருநீற்றுத் திருமேனியராகக் காட்சி தருபவர்; அரும்பு விளங்கும் கொன்றை மலரை மாலையாகத் தரித்துள்ளவர்; வேதமும் ஆறு அங்கங்களும் ஆகியவர்; வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்து சூழும் பொழில்களையுடைய அழகிய திருவாரூரில் சோதிச் சுடராய்த் திகழ்பவர்; எத்தகைய தன்மையாலும் அசைவு கொள்ளாத விளக்கின் ஒளியாகுபவர். அவர் பெரும்பற்றப் புலியூரில் வீற்றிருப்பவர். அப்பெருமானைக் கைதொழுது ஏத்திப் போற்றித் துதிக்காத நாள், பிறவியன் பயனை அடையாத நாள் ஆகும்.


பாடல் எண் : 07
வரும் பயனை எழு நரம்பின் ஓசையானை 
வரை சிலையா வானவர்கள் முயன்ற வாளி 
அரும் பயம் செய் அவுணர் புரம் எரியக் கோத்த
அம்மானை அலைகடல் நஞ்சு அயின்றான் தன்னை
சுரும்பு அமரும் குழல் மடவார் கடைக்கண் நோக்கில்
துளங்காத சிந்தையராய்த் துறந்தோர் உள்ளப் 
பெரும்பயனை பெரும்பற்றப் புலியூரானை
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், ஏழு நரம்பின் வாயிலாக இசையாகவும் அத்தன்மையைக் கேட்டு மகிழ்கின்ற இனிய பயனாகவும் விளங்குபவர்; தேவர்களை அச்சுறுத்திய மூன்று அசுரர் புரங்களை மேரு மலையை வில்லாகக் கொண்டு அக்கினிக் கணை தொடுத்து எரித்தவர்; கடலில் தோன்றிய கொடிய நஞ்சினைக் கண்டத்தில் அடக்கித் தேவர்களைக் காத்தவர்; காமத்தின் வயப்படாத சிந்தையுடையவராகிய துறவியரின் உள்ளத்தில் மேவுபவர். அவர் பெரும்பற்றப் புலியூரில் விளங்க, அப்பெருமானை ஏத்திவழி படாத நாள், பிறவியின் பயனைக் காணாத நாளாகும்.


பாடல் எண் : 08
காரானை ஈர் உரிவைப் போர்வை யானை
காமருபூங் கச்சி ஏகம்பன் தன்னை
ஆரேனும் அடியவர்கட்கு அணியான் தன்னை
அமரர்களுக்கு அறிவு அரிய அளவு இலானை 
பாரோரும் விண்ணோரும் பணிய நட்டம்
பயில்கின்ற பரஞ்சுடரைப் பரனை எண்ணில்
பேரானை பெரும்பற்றப் புலியூரானை
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், யானையின் தோலை உரித்துப் போர்வையாகக் கொண்டவர், எல்லாருக்கும், விரும்பும் நன்மைகளை வழங்கும் பாங்கில் திகழும் கச்சியில் விளங்கும் திருவேகம்பன் ஆவார்; வேற்றுமை இன்றி எல்லா அடியவர்களுக்கும் அன்புடன் அருள் புரிபவர்; தேவர்களாலும் அறியப்படாத பெருமையுடையவர்; பூவுலக மாந்தர்களும் தேவர்களும் பணிந்து, ஏத்தி நிற்கத் திருநடனம் புரிபவர்; பரஞ்சுடராய் பரம்பொருளாகி, எண்ணற்ற திருப் பெயர்களை உடையவர். அவர் பெரும்பற்றப் புலியூரில் திகழ்பவர். அப்பெருமானை ஏத்திப் போற்றாத நாள், பிறவிப் பயனை அடையாத நாளாகும்.


பாடல் எண் : 09
முற்றாத பால் மதியம் சூடினானை 
மூ உலகம் தான் ஆய முதல்வன் தன்னைச்
செற்றார்கள் புரமூன்றுஞ் செற்றான் தன்னை 
திகழொளியை மரகதத்தைத் தேனைப் பாலைக்
குற்றாலத்து அமர்ந்து உறையும் குழகன் தன்னை
கூத்தாட வல்லானைக் கோனை ஞானம்
பெற்றார்கள் பெரும்பற்றப் புலியூரானை
பேசாத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
சிவபெருமான், இளமையுடைய சந்திரனைச் சூடி விளங்குபவர்; மூன்று உலகங்களும் தானாக விளங்கி மேவுபவர். யாவற்றுக்கும் தலைவராகியவர்; பகைத்து நின்ற முப்புர அசுரர்களுடைய கோட்டைகளை எரித்தவர். ஒளியாகத் திகழ்பவர்; மரகதம் போன்ற எழில் வண்ணம் உடையவர்; தேனும், பாலும், இனிமை நலனை விளைவித்து, உடலுக்கு எழில் சேர்ப்பது போன்று, உயிருக்கு நல்லாக்கத்தையும் இனிமையையும் சேர்பவர், திருக்குற்றாலத்தில் வீற்றிருந்து அருள்புரியும் அன்பின் மிக்கவர்; ஆங்குத் திருக்கூத்து நல்கி, மன்னுயிர்களுக்குப் பேரின்பத்தை நல்குபவர்; பரஞானமும் உடையவர். அவர் பெரும்பற்றப் புலியூரில் வீற்றிருப்பவர். அப்பெருமானைப் போற்றி புகழ்ந்து ஏத்தாத நான் பிறவியின் பேற்றை அடையாத நாள் ஆகும்.


பாடல் எண் : 10
கார் ஒளிய திருமேனிச் செங்கண் மாலும்
கடிக்கமலத்து இருந்த அயனும் காணா வண்ணம்
சீரொளிய தழற்பிழம்பாய் நின்ற தொல்லைத்
திகழொளியைச் சிந்தைதனை மயக்கம் தீர்க்கும்
ஏரொளியை இரு நிலனும் விசும்பும் விண்ணும் 
ஏழ் உலகுங் கடந்தண்டத் அப்பால் நின்ற
பேரொளியைப் பெரும்பற்றப் புலியூரானைப் 
சோத நாள் எல்லாம் பிறவா நாளே.

பொருள்:
கரிய ஒளி வண்ணமுடைய திருமாலும், தாமரைமலரில் உறையும் பிரமனும் காணமுடியாதவாறு, சிறப்பின்மிக்க ஒளிதிகழும் நெருப்பின் பிழம்பாய் விளங்கிய சிவபெருமான், சிந்தையில் தோன்றும் அஞ்ஞானத்தை நீக்கும் ஞான ஒளியாகுபவர், பூவுலகம், ஆகாயம், தேவர்உலகம் மற்றும் உள்ள ஏழுலகங்களைக் கடந்து அண்டங்களையும் கடந்த பேரொளியாக விளங்குபவர். அவர் பெரும்பற்றப் புலியூரில் வீற்றிருப்பவர். அப்பெருமானைப் பேசிப் புகழாத நாள், பிறவிப் பேற்றின் பயனடையாத நாள் ஆகும். 


"திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''

செவ்வாய், 23 டிசம்பர், 2014

தில்லை திருமுறை பதிகங்கள் 08

இறைவர் திருப்பெயர் : கூத்தபிரான், கனகசபாபதி, சபாநாயகர்

இறைவியார் திருப்பெயர் : சிவகாமி, சிவகாமசுந்தரி

திருமுறை   :  ஐந்தாம் திருமுறை 2வது திருப்பதிகம்

அருளிச்செய்தவர் : திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள்

இத்தலம் சோழநாட்டிலுள்ளது


பாடல் எண் : 01
பனைக்கை மும்மத வேழம் உரித்தவன்
நினைப்பவர் மனம் கோயிலாக் கொண்டவன்
அனைத்து வேடமாம் அம்பலக் கூத்தனை, 
தினைத்தனைப் பொழுதும் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
ஈசன், பனை போன்ற நீண்ட துதிக்கையும் மூன்று வகையான மதங்களும் உடைய யானையின் தோலை உரித்தவர்; தன்னை நினைத்து ஏத்தும் அடியவர்களின் மனத்தைக் கோயிலாகக் கொண்டு விளங்குபவர். யார் யார் எத்தன்மையில் காண விழைகின்றார்களோ அத்தகைய திருக்கோலத்தில் மேவிக் காட்சியளிப்பவர். அவர், அம்பலத்தில் விளங்கும் நடராசப் பெருமான் ஆவார். அப்பெருமானை, இமைப்பொழுது மறந்தாலும் உய்ய முடியுமோ! ஆதலால் நான் மறவாது அப்பெருமானை ஏத்துவேன் என்பது குறிப்பு.


பாடல் எண் : 2
தீர்த்தனை சிவனை சிவலோகனை
மூர்த்தியை முதல் ஆய ஒருவனை
பார்த்தனுக்கு அருள்செய்த சிற்றம்பலக் 
கூத்தனை கொடியேன் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
சிவபெருமான், பாவங்களைத் தீர்ப்பவர், அன்புடையவர், அன்பின் உலகமாக விளங்கும் சிவலோகத்தின் தலைவர்; ஐந்தொழில் முழுமுதலாய் விளங்கும் ஒப்பற்ற ஒருவனாய் விளங்குவர், பார்த்தனுக்குப் பாசுபதம் அருள் செய்த பரமன், சிற்றம்பலத்தில் திருநடனம் புரியும் கூத்தப்பெருமான். அப்பெருமானை நான் மறந்தால் உய்ய முடியுமோ!.


பாடல் எண் : 03
கட்டும் பாம்பும் கபாலம் கை மான்மறி
இட்டம் ஆய் இடுகாட்டு எரி ஆடுவான்
சிட்டர் வாழ் தில்லை அம்பலக் கூத்தனை
எள் தனைப் பொழுதும் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
சிவபெருமான், பாம்பைக் கங்கணமாகக் கட்டி இருப்பவர்; மான் கன்றையும் கபாலத்தையும் கையில் ஏந்தி இருப்பவர்; சுடுகாட்டில் விரும்பி நடனமாடுபவர்; முனிவர்கள் வாழும் தில்லை அம்பலத்தில் திருநடனம் புரிபவர். அப்பெருமானை இமைப்பொழுதும் நான் மறவாமல் ஏத்துவேன்.


பாடல் எண் : 04
மாணி பால் கறந்து ஆட்டி வழிபட 
நீண் உலகுஎலாம் ஆளக் கொடுத்த என் 
ஆணியை செம்பொன் அம்பலத்துள் நின்ற 
தாணுவை தமியேன் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
ஈசனை மணலால் தாபித்துப் பால் கறந்து அபிடேகம் செய்த பிரமகாரியாகிய சண்டேசருக்கு, உலகம் எல்லாம் அருளாட்சி செய்யும் பெருமையை வழங்கியவர், பொன்னம்பலத்தில் தாண்டவம் புரியும் சிவபெருமான். தாணுவாகிய அப்பரமனை நான் மறவாது ஏத்துவன்.


பாடல் எண் : 05
பித்தனை பெருங்காடு அரங்கா உடை 
முத்தனை முளைவெண் மதி சூடியை 
சித்தனை செம்பொன் அம்பலத்துள் நின்ற 
அத்தனை அடியேன் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
சிவபெருமான், மன்னுயிர்பால் பேரன்பு உடையவர், மயானத்தை அரங்காகக் கொண்டு நடனம் புரிபவர், பாசம் நீங்கி முத்தனாய்த் திகழும் இயல்புடையவர், இளம்பிறை சந்திரனைச் சூடியவர்; சித்தனாய் விளங்குபவர்;,பொன்னம்பலத்தில் விளங்கும் அன்புடையவர். அப்பரமனை, அடியேன் மறவேன். மறந்தால் உய்வனோ?.


பாடல் எண் : 06
நீதியை நிறைவை மறைநான்கு உடன் 
ஓதியை ஒருவர்க்கும் அறிவு ஒணாச் 
சோதியை சுடர்ச் செம்பொனின் அம்பலத்து 
ஆதியை அடியேன் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
ஈசன், அறநெறியில் புகலப்படும் நீதியாகத் திகழ்பவர், யாவற்றையும் உடைய நிறைபொருளானவர், நான்கு வேதங்களையும் ஓதி அருளிச் செய்தவர், யார்க்கும் அறிய ஒண்ணாத சோதியாக விளங்குபவர், ஒளி திகழும் பொன்னம்பலத்துள், ஆதியாக இருந்து நடம்புரிபவர். அப்பரமனை மறந்து அடியேன் உய்யமுடியுமோ?.


பாடல் எண் : 07
மைகொள் கண்டன் எண் தோளன் முக்கண்ணினன்
பைகொள் பாம்பரை ஆர்த்த பரமனார்
செய்யமாது உறை சிற்றம்பலத்து எங்கள் 
ஐயனை அடியேன் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
ஈசன், கருமையான கண்டத்தை உடையவர், எட்டுத்தோள் உடையவர், மூன்று கண்ணுடையவர், படம் கொண்ட பாம்பை அரையில் நன்கு கட்டி இருப்பவர், திருமகள் விளங்கி மேவும் சிற்றம்பலத்தில் உறையும் எம்தலைவர். அப்பரமனை அடியேன் மறந்து உய்வு பெறமுடியுமோ?.


பாடல் எண் : 08
முழுதும் வானுல கத்துள தேவர்கள்
தொழுதும் போற்றியும் தூயசெம் பொன்னினால்
எழுதி மேய்ந்த சிற்றம்பலக் கூத்தனை
இழுதையேன் மறந்து எங்ஙனம் உய்வனோ.

பொருள்:
வானுலகத்தில் உள்ள தேவர்கள் தொழுது போற்ற விளங்குவது தூய பொன் வேய்ந்த விமானத்தையுடைய சிற்றம்பலம் ஆகும். ஆங்குத் திருநடனம் புரியும் அம்பலக்கூத்தனை நான் மறந்து, எங்ஙனம் உய்வன்?.


பாடல் எண் : 09
கார் உலாம் மலர்க்கொன்றை அம்தாரனை
வார் உலாம் முலை மங்கை மணாளனை 
தேர் உலாவிய தில்லையுள் கூத்தனை 
ஆர்கிலா அமுதை மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
சிவபெருமான், கார் காலத்தில் நன்கு விளங்கும் பிரணவ புட்பமாகிய கொன்றை மலர் மாலை யணிந்தவர்; உமாதேவியின் மணவாளர். தேவர் உலவும் தில்லையுள் திருநடனம் புரிபவர். ஆரா அமுதாகிய அப்பெருமானை நான் மறந்து உய்வு பெற முடியுமா?.


பாடல் எண் : 10
ஓங்கு மால்வரை ஏந்தல் உற்றான் சிரம் 
வீங்கி விம்முற ஊன்றிய தாளினான் 
தேங்கு நீர் வயல் சூழ் தில்லைக் கூத்தனை 
பாங்கு இலாத் தொண்டனேன் மறந்து உய்வனோ.

பொருள்:
சிவபெருமான், கயிலையை அசைத்த இராவணனுடைய சிரங்கள் நெரியுமாறு ஊன்றிய திருப்பாதத்தை உடையவர், நீர்வயல் சூழ்ந்த தில்லையில் வீற்றிருப்பவர். அப்பரமனாகிய கூத்தப்பெருமானைத் தொண்டனாகிய யான் மறந்து உய்ய முடியுமா!.


"திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''  "திருச்சிற்றம்பலம்''